เวลาต้องการความช่วยเหลือด่วน ๆ และอยากให้คนรอบข้างหันมาช่วย ให้ตะโกนประโยคนี้ได้เลยค่ะ

ถ้าคนตรงหน้าดูเหมือนไม่เข้าใจว่าสถานการณ์หนักแค่ไหน สามารถใช้ประโยคนี้บอกพนักงานโรงพยาบาล ตำรวจ หรือพนักงานโรงแรม เพื่อให้รู้ว่านี่ไม่ใช่ปัญหาเล็ก ๆ ค่ะ

ถ้าเกิดเรื่องร้ายแรงอย่างเช่นโดนขโมยหรือถูกคุกคาม ซึ่งจัดการเองลำบาก ใช้ประโยคนี้ขอให้คนรอบข้างหรือพนักงานช่วยโทรหาตำรวจค่ะ

ถ้ารู้สึกไม่สบายมาก ๆ หรือมีแผลค่อนข้างหนัก ใช้ประโยคนี้บอกให้คนรอบตัวรู้ว่าต้องไปโรงพยาบาล ไม่ใช่แค่ซื้อยาทานเองค่ะ

ที่เกาหลี หมายเลข 119 คือเบอร์ฉุกเฉินสำหรับรถพยาบาล กู้ภัย และไฟไหม้ ถ้าโทรเองลำบาก สามารถใช้ประโยคนี้ขอให้คนอื่นช่วยโทรให้ได้ค่ะ

ถ้าเป็นอาการอย่างปวดหัวหรือปวดท้อง ที่ยังไม่ถึงขั้นต้องไปห้องฉุกเฉิน แต่อยากซื้อยาใช้เอง ประโยคนี้เหมาะมากสำหรับถามทางไปร้านขายยาค่ะ

ถ้าอยู่ในสถานีรถไฟใต้ดินหรือซอยเล็ก ๆ แล้วดูแผนที่ยังไงก็ไม่เข้าใจ ลองเริ่มคุยกับคนแถวนั้นด้วยประโยคนี้ก่อนค่ะ

ไม่ว่าจะเป็นที่สถานีตำรวจ ห้องทำงานในสถานีรถไฟ หรือในร้านค้า ให้เริ่มด้วยประโยคนี้ก่อน แล้วค่อยเล่าต่อว่าครั้งสุดท้ายเห็นกระเป๋าสตางค์เมื่อไหร่และที่ไหนค่ะ

ที่โรงพยาบาลหรือสถานีตำรวจ ซึ่งมักต้องอธิบายเรื่องยาว ๆ ถามหาคนที่ช่วยแปลได้ก่อนจะปลอดภัยและเข้าใจกันได้ดีกว่าค่ะ

ถ้ามีคนพูดเกาหลีหรืออังกฤษเร็วมาก ๆ แล้วเราฟังไม่ทัน รู้สึกตื่นเต้นไปหมด ลองใช้ประโยคนี้ขอให้เขาพูดช้าลงได้ค่ะ